เมื่อได้เห็นคนที่เคยมีปัญหากันกับเรา เกิดความไม่สบายใจขึ้นมา มีวิธีให้ใจสงบอย่างไร

แนวทางจากพระสูตร
ในสังคีติสูตร พระพุทธเจ้าตรัสถึง "อาฆาตปฏิวินัย" หรือวิธีบรรเทาความอาฆาตที่มีต่อบุคคลผู้ไม่เป็นที่รักไม่เป็นที่ชอบใจของเรา หนึ่งในนั้นคือการฝึกคิดว่า เขาได้ประพฤติสิ่งที่ไม่ดีต่อเราก็จริง แต่เราจะพิจารณาส่วนดีของเขาแทน หรือมองว่าเขาก็มีทุกข์ มีเหตุปัจจัยของเขาเช่นกัน วิธีคิดแบบนี้ไม่ใช่การเสแสร้งทำเป็นไม่โกรธ แต่เป็นการฝึกใจให้เห็นมุมที่กว้างขึ้น ไม่ให้ใจเราจมอยู่กับความอึดอัดนั้น

ส่วนในคาถาธรรมบท หมวดว่าด้วยความโกรธ ท่านสอนตรงๆ ว่า พึงละความโกรธ สละความถือตัว เมื่อทำได้ ทุกข์ทั้งหลายจะไม่ตามมาทำร้ายเรา นั่นหมายความว่า ความไม่สบายใจที่เกิดขึ้นตอนเห็นหน้าเขา ส่วนหนึ่งมาจากที่ใจเรายังยึดถือความรู้สึกเก่าอยู่ ถ้าเราค่อยๆ วางความยึดนั้นลงทีละนิด ใจจะเบาขึ้นเอง

มุมมองจากงานวิจัย
งานวิจัยเรื่องการทำสมาธิแบบแผ่เมตตา (loving-kindness meditation) พบว่าวิธีนี้ช่วยลดความเครียดและอารมณ์ลบที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าได้ดี โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างบุคคล เหมือนเรากำลังฝึกกล้ามเนื้อใจให้ยืดหยุ่น พอเจอสถานการณ์กระทบใจ ใจจะไม่กระเด้งแรงเหมือนเดิม

อีกงานหนึ่งเรื่องการให้อภัยชี้ว่า การให้อภัยไม่ใช่แค่ความรู้สึก แต่เป็นกระบวนการที่ต้องอาศัยการปรับความคิด คือค่อยๆ ลดความโกรธ ลดการตัดสิน แล้วหันมาไตร่ตรองเหตุการณ์ด้วยใจที่นิ่งขึ้น พูดง่ายๆ คือ การให้อภัยเป็นทักษะที่ฝึกได้ ไม่ใช่สิ่งที่ต้องรอให้ "รู้สึกอยากให้อภัย" มันถึงจะเกิดขึ้น

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ
เมื่อรู้สึกอึดอัดตอนเห็นหน้าเขา ให้หยุดสักครู่ หายใจเข้าออกช้าๆ 3-5 ครั้ง ให้ใจรู้ตัวว่า "ตอนนี้เรากำลังไม่สบายใจ" โดยไม่ต้องรีบผลักไสความรู้สึกนั้นออกไป
ลองนึกถึงข้อดีหรือด้านที่เป็นมนุษย์ธรรมดาของเขาสัก 1-2 อย่าง ตามแนวอาฆาตปฏิวินัย เช่น เขาก็มีความทุกข์ของเขา เขาก็เคยทำดีกับใครสักคนได้เหมือนกัน
ฝึกแผ่เมตตาสั้นๆ ทุกเช้าหรือก่อนนอน โดยเริ่มจากตัวเองก่อน แล้วค่อยขยายไปถึงคนที่เรามีปัญหาด้วย ไม่ต้องรีบให้รู้สึกรักเขาทันที แค่ตั้งใจว่า "ขอให้เขาพ้นทุกข์" ก็พอ
เมื่อใจเริ่มมีเรื่องราวคิดวนซ้ำๆ เกี่ยวกับความขัดแย้งเก่า ให้สังเกตแล้วดึงใจกลับมาที่ลมหายใจ ทำซ้ำได้เรื่อยๆ ไม่ต้องรีบให้หายทันทีในครั้งเดียว