โลหกุมภีชาดก

[๕๕๔] ว่าด้วยสัตว์นรกในโลหกุมภี เมื่อโภคะทั้งหลายมีอยู่ เราทั้งหลายไม่ได้ให้ทาน ไม่ได้ทำที่พึ่งให้แก่ตน เราจึงมีชีวิตเป็นอยู่ได้แสนยาก.
[๕๕๕] มีชีวิตเป็นอยู่ได้แสนยาก. เมื่อเราทั้งหลายหมกไหม้อยู่ในนรกตลอดหกหมื่นปีบริบูรณ์โดยประการทั้งปวงเมื่อไรที่สุดจักปรากฏ.
[๕๕๖] เมื่อไรที่สุดจักปรากฏ. ดูก่อนชาวเราเอ๋ย ที่สุดไม่มี ที่สุดจักมีแต่ที่ไหน ที่สุดจักไม่ปรากฏ ดูก่อนท่านผู้นิรทุกข์ เพราะในกาลนั้นทั้งเราและท่านได้กระทำบาปกรรมไว้มาก.